İçime Sinmiyor

İçime Sinmiyor
20 Kasım 2019 tarihinde eklendi, 124 kez okundu.

İçime sinmiyor, bu yaşadığım yeryüzü, bu altına sığındığım gökyüzü. İçime sinmiyor, yüreğime zoraki tıka basa doldurmaya çalışıp sevmeye çalıştığım insanoğlu. İçime sinmiyor, yediğim özden yoksun yemekler, tadını unuttuğum meyveler. İçime sinmiyor, mevsiminde açmayan çiçekler, vakitsiz üzerime yağan yağmurlar. İçime sinmiyor, ne hayat ne de ondan olanlar. Sıradan ezberler, iç içe bastırılmış isyanlar, gelişi güzel sevmeler, içime sinmiyor. Sonlara erememiş, baştan kokuşmuş aşk oyunları, duygu iğfalleri ve kaçınılmaz doğurgan yalnızlıklar…
Değiştiremedikçe değişen bir insanlık gerçeği, soru sormaya üşenen bir kabullenilmişlik ve git gide büyüyen bir kaos bu. Dönüp ardına bakmayı unutan, önünü görmekten aciz bir insan sürüsü gibiyiz. “Evet” ve “hayır” arasında “bilmiyorum” gerekçeleri ile söylenen gereksiz yalanlar, kuşkuyu besleyen güvensizlik. Anlamsız kelime raksları, dansöz gibi kıvrılan kişilikler. Adabı, usulü olmayan mesnetsiz kavgalar, edepten yoksun bir dil… Sevgisizlik ve vicdan eksikliği besliyor giderek içimizdeki şeytanı. Üstünlük çabası içinde üst üste ezilip ezip geçiyoruz önümüze çıkan herkesi. Asıl kanun yazılı olmayanlardan ibaret belki de. Gerekçeli tek gerçek, vicdan! Ona eşlik eden ise akıl, sağduyu ve kalp…
Çoğalan yanıtsız sorular, git gide içine girdiğim bu keşmekeş, içime sinmiyor. Herkes biraz yavan, çok da yalan geliyor bana. Basit bir “merhaba” nın altında bile, sanki anlamından uzak sırlar var. Tebessümlerin arkasında saklı bir yapaylık ve içten içe bir alaycılık… Bilgi niteliksiz, sevgi kifayetsiz, aşk masumiyetini çoktan yitirmiş. Ve sorgusuz, sualsiz terk edip gitmiş bizi insanlık…

Ayla Kapıcı

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git