İKLİMSİZ

İKLİMSİZ
8 Şubat 2017 tarihinde eklendi, 594 kez okundu.

old-man-1145467_960_720“Bir Ayrılık Güncesi”ydi bu ardından yazdıklarım. Günbe gün içimde çoğalan ve hiç bitiremediğim seni/mdi bana kalan. Keşke durum zamane aşkları kadar basit bir denklem olsaydı. Birinci gün; şaşkın, mutsuz, öfkeli. Dilimde sadece sitemler ve ahlar. İkinci gün uykusuz, iştahsız, yorgun. Bedenimle ruhumun ikilemleri arasında yitirdiğim uykular… Üçüncü gün, daha sakin, daha vurdumduymaz. Boş vermeye başlamanın ilk antrenmanlarına başlayıp, gelişigüzel voltalar atarak. Dördüncü gün; itaatkâr bir kabulleniş ve vazgeçişler… Beşinci gün; yavaş yavaş insan içine karışmalar ve zoraki de olsa iyiymiş gibi görünme telaşları. Etrafa sergilenen ‘güçlü mesajı içeren minik oyunlar… Altıncı gün; ona dair ne varsa imha etme ve yine küçük öfke nöbetleri ve hırstan dökülen yaşlar. Adamlığına sövmeler ve karakter analizleri dökümleri. Yedinci gün; daha kararlı, daha sağlam bir duruş. Hayatın onsuz da devam ettiğini kavramak ve kabullenmeler. Ve yeni bir hafta başında; yavaş yavaş eskitilen anılar ve eksilmeler. Derken artık ayrılığa hazırız… Şimdi sıra unutma zamanı… Böyle olmadı işte benim hikâyem; bitmedi, bitemedi ve anladım ki; sırayla üzecekti bu hikâye bizi. Önce benden başlayacaktı, sonra senden. Canım yandıkça dökülecektin dilimden bin bir sitemle… Azar azar sönecekti ellerimde kalan sıcaklığın. Dokunduğun her yerimde kalan sızılarım iyileşecekti belki de zamanla. Gözlerimden damla damla sızmayacaktın artık. Eğer bitmek diye bir son varsa, o sona adım adım hatta bazen koşa koşa gidecektim. Sevmeye dair ettiğim tüm yeminlerimin kefaretini ödeyip bozacaktım tek tek. Sende inandığım ne varsa yalanlayıp inkâr edecektim. Öfke kurtları içimi kemirdiğinde dilime gelen ahları geri almayacaktım. Ama ben bu kadar bayağılaştırmadan, seni yüreğimin ev sahibi yaptım. Artık o mekân ebediyete kadar senin… Bu aşkın bir nihayeti yok bal gözlüm!”

Ayla Kapıcı

İklimsiz/Kayıp Gelecek’ten Alıntı

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git