Işıltılı Karanlıklar

Işıltılı Karanlıklar
20 Nisan 2017 tarihinde eklendi, 850 kez okundu.

Küçücük bir ışık süzmesinin bile aydınlık hissi verebildiği karanlıklar vardır.  Bir mumdan, günden, güneşten, sokak lambasından veya  herhangi bir aydınlatma aracından yansıyan süreli ve geçici aydınlıklar… Birçoğumuzun karanlık fobisinin raslantısal olduğuna inanmıyorum. Bütün işitsel uyarıların aza indiği bir ortamda ortaya çıkan korkuların ortak bir noktası olmalı ve bana göre bu payda bilinmezlik… İnsan, bilinmezlik karşısında daima temkinli ve mesafelidir.  Buraya kadar bilindik şeyler fakat soyut bir kavramı anlatırken somut örneklerle yola çıkılması gerektiğini düşünüyorum. En bilinenlerden aza doğru… İçeride olan karanlıkları… Gün yüzü görmeyen, el değmeyen, ışıltılı karanlıklar…

Çok mutlu hikayelerden kaç tane mutsuzluk çıkar, hiç düşündünüz mü? İnsanın karanlığı kendi içinde ise güneşin altında bile gölgesine sığınır. Ürkektir daima üstelik onun korkusu karanlık değil, yalnızlıktır. Daha çok karışır kalabalıklara saklanmak için. Çünkü insan önce kendine yalan söyleyerek zamanla usta bir yalancı olur. Ezber bildiği, ezberlediği yaşamın içinde kendini karanlığa mahkum etmeyi tercih eder. Zamanla o kara delik giderek büyüyerek çeker içine doğru. Mutlu olabilmek adına yapay mutlulukların esiri olur. Oysa gerçek bir mutluluk huzuru da beraberinde getirir. Çoklarının yanılgısı budur aslında. Duygusal açlık tatminsiz bir iç dünya demektir. Onaylanmaların daha önemli olduğunu düşünerek kabul görmek için sonu gerçek bir mutsuzluk olan ışıltılı karanlıklar içinde ziyan eder kendini. Perde perde çeker içindeki tüm boş odaların pencerelerini. Mutlu görünümlü mutsuz bir kuklayı oynatır durur, huzurdan yoksun…

İnsan ruhuna eziyet etmeyi sever. Ona yeter gücü, başkaları için inşa ettiği hayata gömer ruhunu diri diri karanlığa sürgün…

Ayla Kapıcı

 

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git