KALBİMİN UĞURSUZ YEŞİLİYDİ GÖZLERİ

KALBİMİN UĞURSUZ YEŞİLİYDİ GÖZLERİ
5 Ekim 2014 tarihinde eklendi, 1.179 kez okundu.

KALBİMİN UĞURSUZ YEŞİLİYDİ GÖZLERİ
Bir adam gördüm sokak başında
Kaldırım taşına çökmüş, başı önde
Bir elinde buruşuk bir kağıt
Diğer eli saçlarının arasında
Yüzünde uğursuz bir aşkın gölgesi
Bağrında hala söndüremediği ateşi
Sanki ruhu bedeninden bağımsız
Gözlerinde inatla akıtamadığı gözyaşı
Gecenin ayazında çaresiz bir kedi gibi
Dudaklarında anlamsız bir mırıltı
Mutsuz mu umutsuz mu çözemediğim
Uzaklaşmak istedikçe yaklaştığım
Bir hayat duruyor oracıkta
Beden geri git diyor,
Yüreğim “otur! değ omzuna dinle onu” diyor
Önümde bitmiş tükenmiş bir hayat duruyor
Merakımın bencilliği ile mahcup
Oturuyorum yanı başına
Aldırmıyor bile ilişen varlığıma
Sokak sessiz vakit gece yarısı
Adam suskun ben konuşamıyorum
Vazgeçip doğrulduğumda gitmek için
“ Otur” diyor, “otur” dinle beni!
Dinle ki gönlün konmasın bir darağacına
Yüreğindeki acısı dilleniyor sonunda
Kurumuş, çatlak dudaklarından düşüveriyor
Nakarat misali ilk cümle
Kalbimin uğursuz yeşiliydi gözleri
Bir kadının gözlerinde kayboldu bir ömür
Ne gidebildim, ne kalabildim.
Ne adam gibi sevebildim
Ne de nefret besleyebildim
Kalbimin uğursuz yeşiliydi gözleri
Ellerinde cehennem ateşi
Buğday başağı rengi teninde tükettim sevişmeleri
Kahrolası kasık ağrılarında sürgün yedim
O ayrılığa gebe kalmış meğer
Doğurduğu yalnızlığı verdi kucağıma
İşte o yalnızlık tohumu şimdi 20 yaşında
Korkak dizlerim, basireti bağlı yüreğim
Ne ileri bir adım atabildi
Ne de onsuz bir kalbi taşıyabildi
Kalbimin uğur getirmeyen nazar boncuğuydu
Yakama takmadan yüreğime iliklediğim
Belki çok aşık belki de divaneydim
Kalbimin uğursuz yeşiliydi gözleri
İçine hapsettiği nezaretten kurtulamadım
Zaman herkese yarınları taşıdı
Ben onlu günlerin geçmişinde
Şimdileri yaşadım
Ben de saat o.
Şimdiki zaman hasreti
Yarınlarım ise uğursuz yeşili gözlerinde yok oldu
Titrek elleri ile uzattı
Sımsıkı tuttuğu buruşuk kağıdı
“Al “dedi “bak oku ne yazmış giderken”
Özrünü dilemiş sonunda sevemediği için
Sözde kahrolmuş başka ele giderken
Başka kollarda aşkı yaşarken
Ben yokmuşum, onu anlamış
Yanılmış bana dair, sevmemiş aslında
Anlamış başka kollarda avunurken
Sıradan bir dokunuşmuş ellerim
Öylesine bakmış gözlerim
Zevki sefaymış sevişmelerimiz
Ve terk edişi kalmış bana
Sonuna eklediği “elveda” ile
Sözde üzgünmüş, avutmuş bir de beni
Söyle! Hangisi daha kötü?
Elvedası mı? Aldanış mı?
Şimdi beyhude geçen ömrüme mi yanayım?
O uğursuz yeşili gözlerinde kaybettiğim kendime mi?
Zor soru elbet yıllardır cevabını bulamadığım
Bildiğim tek nakarat kaldı dilimde ona dair
Kalbimin uğursuz yeşiliydi gözleri
Ayla Kapıcı…

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git