SAMİMİYETSİZ YÜZLER

SAMİMİYETSİZ YÜZLER
2 Kasım 2014 tarihinde eklendi, 1.668 kez okundu.

Samimiyetsiz yüzler

Dürüstüm, dürüstsün, dürüstüz. Yalan…  Hepimiz kendi kabuğumuza hapsolmuşuz. En yakınında ki nefes bile çoğu zaman yabancı. Baktığın, göremediğin, duyamadığın sesler var. Yalanız, yalancıyız, yalancılar. Gerçek bu… Sakladıklarımız, en çok korktuklarımız. Yalnızız, yok sırdaşımız. Konuşamadıklarımız, pişmanlıklarımız. Dile getiremediklerimiz, düşlerimiz. Hayat bir tiyatro sahnesi ve hepimiz de iyi birer oyuncu. Verilen senaryoyu oynamaktan ötesi yok. Eleştirmenlerimiz var, beğenilmek tek arzumuz. Aksine yok tahammülümüz.

Korkağım, korkaksın, korkağız. Gelecek kaygımız, kaybetmeye tahammülsüzlüğümüz cesaretten yoksunuz. Tercihlerimiz, mecbur hissettiklerimiz. Kuralsızca yaşamanın edep ve hayâsı içindeyiz bu yüzden kurallarımız. Arsızız aslında içimizde, sadece hesapsız değiliz. Attığımız her adıma bir mana, sonucuna ise mantık yüklemeliyiz. Pervasızca acı çekmek tek korkumuz. Hayatın yazılı olmayan anayasasına uymak zorundayız. Kuralsız yaşamanın bedeli acıya mahkûmiyet, dışlanmak.

Zorundayım, zorundasın, zorundayız. Doğru tek. Çoğumuzun şikâyeti yok, böyle de mutlu olabiliyoruz. Kimi zaman içimizde isyana da tutulsak, kabarsa da bencil damarımız, olsa da gelgitlerimiz, isyandan ötesine geçemiyoruz. İnsanca yaşamanın bedeli, bazen de kendine tutsak olmak. Bu yüzden samimiyetsiz yüzler, taşırız. Bu yüzden, güvenimiz hep eksiktir başkalarına. Biliriz göründüğümüz gibi değiliz ya da olduğumuz gibi. Ötesi de vardır, göstermediğimiz. Bu yüzden yabancıyız başkasına.

Dünü, yarını yok tek kaygımız anı yaşayabilmekten ibaret. Samimiyetten yoksun gerekenlere teslim. Bildiğimiz tek yol var, insanca yaşayabilmek. Ödediğimiz her bedelin tek gerçeği. Kurallarımız var, uymak zorunda olduğumuz ötesi yok. Düşlere emanet edilemez, yarınlarımız.

 Ayla KAPICI…

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git