"hayat" ile Etiketlenen Konular

2.Böüm... Kış kapıya dayanmış, Balkanlar’dan gelen o meşhur soğuk hava dalgası etkisini göstermeye başlamıştı. Gri bulutlar beyazları çoktan gölgelemiş, yanına rüzgârları da alarak her gün, ağlatıyordu adeta gökyüzünü. Gökyüzünde bunca kasvet varken, iyi şeyler de düşünemiyordu insan. Kimse bilmiyordu ne çok sızladığımı... Güven konusunda benim gibi sorunlu olanlar bilir, boşluğa günah...
 1.Bölüm… Karmaşık bir metropoldür Başkent. Her türden, her telden insan, farklı kültürleriyle bir arada adeta gökkuşağını oluşturur. Ankara’nın dik yokuşlarında, yaşam telaşı her sabah yedide başlar. Otobüsler, dolmuşlar, taksiler harıl harıl çalışır karışarak insan seslerine. Bürokrasisini simgeleyen heybetli binaları, kendisini bu şehirde yaşayanlardan soyutlayıp, onlara biat ettirecek bir ciddiyet ve soğukluğu...
Uzun bir süredir yazma isteğimi kaybetmiştim. Çünkü gördüğüm her resim bir diğerinin aynısıydı. Kederler birbirine eşti, hüzünler kardeş... Bu güne kadar yazdıklarımın çok dışında şeyler anlatmalıydım. Aklıma milyonlarca öznesi eksik, yüklemi sıradan cümleler gelip gidiyordu. Birçok öykü uydurabilirdim şekil itibariyle ama benim kurgudan çok gerçeklere ihtiyacım vardı. Çünkü hep susuyordu...
Kalbime demirledim gemiyi, artık bu limandan kalkış yok başka limanlara. Yorgunum yeni savaşlar için cenk etmeye. Zira değmiyor kazanacaklarım kaybedeceklerime. Ben eski zaman çocuğuyum bilmem yeni yetme sevmelerin cahil cesaretini. Platonik tükettiğim başlamadan biten ne çok sevda biriktirdim, biri diğerinden daha çok olgunlaştıran. Hiç birinin ne kokusunu bilirim ne de...
Ey insanoğlu! Beni ben eden varlığınıza teşekkür ederim. Mümkün dediğim ne varsa mümkünsüz, olmaz dediğim ne varsa oldurdunuz. Topsuz, tüfeksiz, oksuz, mızraksız soğuk savaştı aramızdaki. Ne sizler kazanabildiniz ne de ben. Başa baştı neredeyse verilen tüm mücadeleler. Ben kayıplar verirken siz kazandınız, siz kaybederken de ben. Mazlum olan bir tek...
          Bir dilek/le başlar bazen hayata dair arzular; dünyevi ve sıradan bir niyettir tuttuğun oysa. Ama gel gör ki sığmaz ne ellerine ne de avuçlarına; adı üzerinde erişilmez olduğu kanısına kapılırsın, duandır neticede. Allar pullarsın dimağında, sanırsın ki dünyada tek kusursuz insan odur. "Hoş geldin!" der, alırsın içeri ve göz...
Bazı kitaplar vardır, sadece okunmaz yaşanır...  Yazar Halis Karabenli'nin üçüncü kitabı olan, Aklımda Güzel Kal kitabı da böyle bir kitaptır. Tanıtım olsun diye iddialı cümleler kurmayacağımdan emin olabilirsiniz. Çünkü okudum, yaşadım içindeki duygu ve samimi ifadeleri. Çok şey buldum hayata, kendime ve her şeyden öte insana dair... Zannetmeyin ki, o...
İKİ /YÜZLÜYÜM Her sabah ben gibi uyanıp, ilerleyen saatlerde hâlâ benim bile yabancısı olduğum, kişiliklere bürünüyorum. Ne ben onlara alışabildim, ne de onlar bana… Lakin mecburiyetlerim çekilir kıldı çoğalan kimlikleri. Her telden, her türden, ortaya karışık yaşıyoruz işte, kâh düşman, kâh kardeş. Arada çıkıntılık yapıyor, kızdırıyorum zorunlu hallerimi. Oda hapislerinde cezalandırılıyorum;...
Sayfa başına git