ZORAKİ AYRILIK

ZORAKİ AYRILIK
8 Ekim 2014 tarihinde eklendi, 2.664 kez okundu.

ZORAKİ AYRILIK

Ben ve sen içinde kaç defa düşündün beni? Aynı yoldan kaç defa yürüdün benimle? Senin hep bir kestirmen vardı, benim ise yollarım uzun. Kaç defa denizin mavisini benim gözümden görebildin? Sen suyu sevdin ben rengini. Biz hiç aynı gözden bakamadık gökyüzüne. Sen bulutun beyazını gördün, ben gök kubbeyi. Bir kere bile o çok sevdiğim yağmur altında benimle yürümedin. Kaç defa baktın gözlerimin içine? Sen şöyle göz ucuyla süzdün, ben ise gözlerinde kayboldum. Yıllardır yüzümde fark edilmeyi bekleyen küçük bir gamzem var. Dokundun mu hiç? Oysa gülüşümün imzasıydı gamzem. Bilir misin ellerimin üzerindeki silik çilleri?  Bilmezsin elbet! Sen görmek istediğin kadarını gördün bende. Anlamak istediğin kadarını anladın. Duymak istediklerindi kulağına ilişenler. Oysa bende hep daha fazlası vardı. Ne gördün ne de duydun.

Vakit geldi; ben de ayrılığın soğuk rüzgarları esiyor. Gözüme iliştirdiğim hatıralar ruhumu ısıtmaya yetmiyor. Demlendiğim su yeşili gözlerin, saç diplerinde soluduğum kokun burnumun direğini sızlatıyor. Dalıp dalıp gidiyorum. Biri gelse çıkarsa beni bu derinlikten; kesiliyor nefesim zaman zaman. Anılarımı biriktirdiğim sepeti taktım koluma, cebimde birkaç kuruşluk sevdam, sol yanımda matemin, ellerimde ellerinin gölgesi, dizlerimde geçmişin yorgunlukları ile yepyeni bir kapının eşiğindeyim. Kışın soğuğuyla göçe zorlanan göçebe kuşlar gibi, aklım kaldı bıraktığım gökyüzünde. Yüreğimle aklımın kavga sesleri kulaklarımı tırmalıyor. Biri git diyor, diğeri kal. Kimse yolu göstermiyor; hep nasihat hep nasihat…

Sende yitirdiğim hırslarımı sana helal ediyorum. Kendim olmaktan vazgeçtiğim bütün günler sana olan sevdamın hediyesi olsun. Kaldı ki, uzun bir süre daha günlerimi seninle alıştırdığım kendime tahammül etmekle geçireceğim. Kim bilir belki de aynı ben kalacağım. Öyle ya, alışkanlıklar kolay terk edilmiyor. Kim bilir belki de seni kendime tercih edip, geri dönüp gurursuzca yalvaracağım. Fakat şimdi gitmek istiyorum. Kalırsam senden nefret edeceğim, gidersem de kendimden. Yoruldum… İçten içe verdiğim savaş, söyleyemediğim kırgınlıklarım öfkemi besler oldu. Beni gör diye çırpınışlarım artık bir son bulsun. Senin mecburiyet beslediğin hayat, benim ise hayallerim var. Realist değil, arabeskim biraz. Üzgünüm, bir kere çizginin dışına çıktım. Seninle değil korkaklığımla yüzleştim. Sevgimin zaafiyeti cesaretimi kırmış. Başkaldırıyorum artık beni görmezden gelişlerine. Bedeninden vazgeçip, sevgimi alıp senden gitmek istiyorum. Bilesin bu zoraki bir ayrılık…

Şimdi oturup bir karar vermeliyim. Ya senden vazgeçeceğim ya da kendimden…

Ayla Kapıcı…

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git